همی سوزد همیشه در تف خود

از آن باشد دمادم او معطل

چو اصل سرکشی دارد شبابست

از آن کارش همه آخر خرابست

از آن اندیشه کردست ازخوی بد

از آن سرکش بود از جوهر خویش

که سربالاست دائم خوردن نیش