از آن جز خویشتن سوزان نبیند

از آن سرکش بود از جوهر خویش

که سربالاست دائم خوردن نیش

چو خود میبیند و جانان نبیند

همیشه همچو روی دلفروزان

بود آتش ز دید خویش سوزان

عجائب سرکش است از دید محبوب