همه اوئی و در وی بی نشان شو

نظر میکن ز هر چیزی رخ یار

همه او بین و جز وی هیچ منگر

وصال این است هان ازوصل برخور

حقیقت تو ز بود خود نهان شو

همه او بین که او کلی بدید است

تو پنداری که ذاتش ناپدیدست