اگرچه این بیان گفتیم مطلق

رخ خود را از این گلخن بگردان

رها کن گلخن دنیا چو عطار

که تا آن گلشنت آید پدیدار

مرا افتاد ز آنجا کار با حق

مرا مقصود حق است از میانه

وگرنه این همه دانم فسانه