مرا سر زود هان از تن بینداز

ز وصلت آن چنانم کان تو دانی

بکن با من تو جانی و تو دانی

تو دانی گر چه من دانستهام راز

بجز این صورتم چیز دگر نیست

ترا افتاده جز بر خاک در نیست

سوی خاک درت افتاده خوارست