درم بستی و آخر برگشادی

ز دانائی تو اینجا خبردار

شدم بنمودمت با جمله گفتار

دلم بربودی اول باز دادی

چنانم جان یقین کردی بخود گم

که همچون قطره در عین قلزم

من این دم با تو و گمگشته در تو