تو بود خویش دانستی و کس نه

که خود را هم زخود می باز دیدی

تو بود خود یقین از بود دیدی

که خود بودی و خود معبود دیدی

یکی اندر یکی در پیش و پس نه

از اول تا بآخر در نمودی

ز بهر ذات خویش اندر سجودی