در این عالم شدی ازوی سرافراز

که از شاهی کنون از عیش آگاه

ترا شه عزت اینجاگه فزودست

که اسرارت ز دید خود نمودست

کنون هیلاج گوی و سر برافراز

مگردان رخ ز گفتن یک زمان تو

که خواهی گشت ناگه بی نشان تو