برون آمد یقین از جایگه او

در دل جان چو بگشادست اینجا

از آن این گنج دل پرگوهر آمد

که از صورت بیک ره بر درآمد

فکندش هرچه بودش سوی ره او

دلم چون ترک بود خویش کرد است

از آن ذرات رادر پیش کرد است