حقیقت دل نهادم بر کف دست

فکندش هرچه بودش سوی ره او

دلم چون ترک بود خویش کرد است

از آن ذرات رادر پیش کرد است

که جان دیدم که کل بادوست پیوست

دلم چون جان فنا را کرد آخر

تقاضا تا که باشد فرد آخر