جمالت چون نمودی پرده بردار

حقیقت نیک و هم بد را نخواهم

نبینم هیچ جز تو عین ددار

سرای من کنون جانا پدیدار

وگرنه کن مرا ای دوست بردار

منم من چون توئی ای پرده جان

تو بودی مر مرا گم کرده جان