مرا گفتا که تو رازم شنفتی

سوالی کردم از آن پخته راز

که با من گوی از آن اسرار خود باز

خبربودت در آن رازی که گفتی

بدو گفتم شنفتم حال چونست

کز این اندیشه جانم پر ز خونست

مرا گفتا که ای جان و جهانم