طمع از جان وز عالم بریدست

نمایم بعد از آن اینجایگه وصل

تو میدانی که خواهد گفت عطار

نمود عشق اینجاگه بیکبار

که دیدار تو جانا باز دیدست

چو بردیدار تو او جان فشاند

در این اسرار تو کی جان بماند