دمی عطار از تو نیست خالی

از آن پیوسته زین اصلست توفیق

تو دانی بیشکی جان و جهانی

ترا گفتم که راز من تو دانی

از آن کاینجا تجلی جلالی

دمی عطار بی یادت تواند

دم اینجا زد که داند او نماند