خلق را باشد یقین او رهنما

هر که او شرک آورد در دین تو

مست گردد عاقبت از کین تو

هر کرا حب تو باشد پیشوا

حب تو میراث باشد بنده را

چون ننازم طالع فرخنده را

بازآیم با سر احوال خویش