تو برو از آتش حسرت بسوز

این یقین عطار دارد از ازل

ور نداری تو بود دینت دغل

این یقین عطار دارد همچو روز

هر که او پی رو نباشد شاه را

راه گم کرده نداند راه را

گر تو مردی راه او رو همچو من