از دوئی بگذر که تا یک دل شوی

این همه اسرار سر شاه بود

از درون ما همه آگاه بود

گر تو راه او روی و اصل شوی

هر که دین او ندارد لیوه شد

چون درختی دان که او بی میوه شد

این سخن را تو مگو عطار گفت