گر ندانستی شوی مردار تو

تو چو قطره فرد باش ونور شو

وانگهی سوی بهشت و حور شو

جوی خلد و حور در این دار تو

تو ز عقل خود به یکباره گریز

تا برآرد نام نیکت عشق نیز

رو تو خود را از میان بردار تو