رو تو آنچه دیده ای از سرجان

آتش اندر جمله عالم زند

تو برو او را ز عرفان درس گو

نه چو واعظ تو سخن از ترس گو

جمله را با او بنه اندر میان

رو تو او را از من و از شاه گو

سر اسرار خدا با چاه گو