یک سخن گویم ز لطفت کن قبول

ناگهی دیدند آنهاشاه را

پیش شه رفتند رفته راه را

پیر ایشان گفت بازوج بتول

بود عمری تاکه من می خواستم

پرسم این مطلب که می آراستم

بر زبان نام تو عمری رانده ام