شرم دار از خالق هر دو جهان

ای گرفته سبحه از بهر ریا

از ریا بگذر تو وبا راه آ

چند گردی بهر آزار کسان

دل بدست آر و مجو آزار دل

ز آنکه باشدمخزن اسرار دل

خود نکوتر باشد از صد کعبه دل