عیب من آنست که گفتم راست را

ساز دل نیکوتر است از ساز گل

دل بود منزلگه اسرار غیب

گر نمی دانی تو راخود نیست عیب

بشنو ازمن خود یکی درخواست را

ترک آزار دل دانا بکن

تا نیفتی چون درخت از بیخ وبن