رو تو بی منت بدستت آر دل

ورنه باشی در دو عالم رو سیاه

جهد کن دلهای ایشان شاد ساز

تا شود درهای جنت بر تو باز

ز آنکه از منت بسی باشد خجل

هر که یک دل را بیازارد چو جان

جمله دلها را بیازارد عیان