چند برخود میزنی تو نیش را

هیچ میدانی که این دادم ز کیست

وین همه افغان و فریادم ز کیست

بهر آن است تا بدانی خویش را

خویش را و نیش را بشناس تو

تا شود کارت چو حال من نکو

خویش تو پیراست باراه آردت