ناصر خسرو بحق پی برده بود

نه چو تو او مرتد و گمراه بود

ناصر خسرو که اندوهی گرفت

رفت و منزل در سر کوهی گرفت

از میان خلق بیرون رفته بود

یار او یک غار بود و تار بود

او بنور و نار حق در کار بود