در دو عالم او یقین رسوا بود

هر که او دل از جهان خود برگرفت

همچو شاه ما ز دشمن سرگرفت

هر که او آلوده دنیا بود

هر که او از هستی خود دور شد

بیشکی میدان که چون منصور شد

هر که او از غیر حق بیزار شد