تانماید او بتو آن یار را

بعد از آن گفتا بیا عطار ما

گر نیابی در جهان او را عیان

رو تو جوهر ذات خود عطار خوان

بعد از آنی بینی او را بی لقا

از لقا مقصود مامعنی بود

وندر آنجا دنیی و عقبی بود