که بر تیز مردم بباید گریست

بدو گفت ما را چه شایسته تر

چنین گفت کان کس که آهسته تر

بپرسید ازو گفت آهسته کیست

چنین داد پاسخ که از عیب جوی

نگر تاکه پیچد سر از گفتگوی

به نزدیک او شرم و آهستگی