هر کرا بغض علی در جان بود

سوی قعر دوزخ آسانت برد

بغض در عالم ترا ویران کند

همچو روبه طعمه شیران کند

هرگزش کی بهره از ایمان بود

خلق عالم جمله گمراه آمدند

ز آنکه بغضش را هواخواه آمدند