کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 29

زمین را بلندی نبد جایگاه

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 26

    زمین شد به کردار روشن چراغ

    #
  2. 27

    ببالید کوه آبها بر دمید

    #
  3. 28

    سر رستنی سوی بالا کشید

    #
  4. 29

    زمین را بلندی نبد جایگاه

    انتخاب‌شده
  5. 30

    یکی مرکزی تیره بود و سیاه

    #
  6. 31

    ستاره برو بر شگفتی نمود

    #
  7. 32

    به خاک اندرون روشنائی فزود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 29 از «بخش ۳ - گفتار اندر آفرینش عالم» است.