تو بهردرویش عارف باش یار

دشمنان باشند و دارندت کمین

ای برادر اهل دنیا را مبین

ز آنکه ایشانند گمراهان دین

گاه گاهی جوهر را پیش آر

چون ببینی جوهر ذاتم چنان

اندر آیی در میان سالکان