اندر آیی در میان سالکان

تو بهردرویش عارف باش یار

گاه گاهی جوهر را پیش آر

چون ببینی جوهر ذاتم چنان

در ز بحر دل در آرم بیشمار

گر تو می جوئیش رو جوهر بیار

هر دری زین گوشوار عالمی است