فکر وذکر خویش را صافی بساز

گر تو می جوئیش رو جوهر بیار

هر دری زین گوشوار عالمی است

هر که این راگوش دارد آدمی است

جهد فرما آنگهی اندر نماز

بعد از آنی روزه دار از کل نفس

ز آنکه باشد روزه تو غل نفس