تا نیاویزند ازدارت نگون

برده چون نائی ز چشم من رمد

آن دمم بیرون که بر من می دمد

همچو حیدر بگذر از دنیای دون

حیدر از دنیا یکی در هم نداشت

تخم دین جز در زمین دل نکاشت

بود او را مصطفی خوش همدمی