که ترا چون حق ز گل پرداختند

وز نفخت فیه من روحی نوشت

پس بحکم حق ملایک سجده اش

جمله کردند و بداداین مژده اش

بر همه عالم خلیفه ساختند

حق بآدم گفت از گندم حذر

تا نیفتی از بهشت ما بدر