شوق ما از حالت مستان بود

ورنه اندر بند جسمت خاک شو

گلشن جان را بعشقش پاک دار

تا بروید گل بمعنی صدهزار

جان ما از شوق او نالان بود

سر اسرارش نهانی آمده

جوهر ذاتش عیانی آمده