رو تو حبش در درون دل بکار

حب او باشد مرا خود بیخ دین

هر که دارد حب او ایمان برد

ورنه ایمانش همه شیطان برد

تا درخت نور بینی بی شمار

رو تو حبش دار و صیقل زن دلت

تا نروید خار غفلت ازگلت