اندرین دنیا مکن زنهار خواب

وقت خوردن میشوی تو سرنگون

هست اجسامت پر از اخلاط و درد

اندر این آلودگی خفتی و مرد

زآنکه در معنی نباشد این صواب

گر چو حیوان تو بخوردن راضیی

من زتو بیزارم ار خود قاضیی