کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 259

گر باخلاص آوری روئی بما

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 256

    گفت او افکنده بودت در کمند

    #
  2. 257

    این زمان گشتی خلاص از بند او

    #
  3. 258

    عاقبت خواهی شدن خرسند او

    #
  4. 259

    گر باخلاص آوری روئی بما

    انتخاب‌شده
  5. 260

    در عذاب آخر نگردی مبتلا

    #
  6. 261

    ور همیشه تو بکین باشی چنین

    #
  7. 262

    مرتد روی زمینی در یقین

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 259 از «قصه شیخ شقیق بلخی و هارون الرشید، و بیان نمودن ربقه امام معصوم موسی کاظم علیه السلام و منصور حلاج و تمثیل آنکه آشنا بیگانه را راه بآشنائی می نماید و بیگانه آشنا نمی شود» است.