صافی از درد جهالت شد بعلم

گشته او واقف بسی ز اسرار من

در معارف می شود او موتمن

حق عطا داده است او را علم وحلم

شاه چون بشنید از پیر این سخن

گفت با درویش کی پیر کهن

هم تو عالم هم تو عارف هم حکیم