در دو عالم زان امید من رواست

خواجه پس گفتا خود انصافم بده

زانکه هستی عابد و بر خلق مه

صحبت من با تو از بهر خداست

اندر این دنیا چنین بی حاصلی

واندر آن عالم نباشد واصلی

چون نیائی تو بدنیایم بکار