تا که وجه جامه آری به بر

خود گرفته خواب غفلت جان تو

بهر دنیا رفته است ایمان تو

روز و شب باشی چو شیطان حیله گر

روزها گردی پی وجه حرام

تا کنی پر معده ات را از طعام

پس کنی فخر از لباست بر فقیر