خارجی گشته بسی خوار و حقیر

او میان نار یزدان سوخته

خارجی شد در دو عالم رو سیاه

زآنکه در باطن ندارد حب شاه

زآنکه او شد خارج از راه امیر

خارجی اندر جهان بی رو شده

او ندیده یار از آن هر سو شده