با تو گویم صدهزاران حیف را

ای برادر صد هزار افسوس و حیف

که تودر عالم زنی خود لاف و سیف

سیف گوئی و ندانی سیف را

سیف را میدان تو شاه ذوالفقار

خارجی را زآن برآر از جان دمار

گر تو مردی بر میان بر بند سیف