سیف را میدان تو شاه ذوالفقار

که تودر عالم زنی خود لاف و سیف

سیف گوئی و ندانی سیف را

با تو گویم صدهزاران حیف را

خارجی را زآن برآر از جان دمار

گر تو مردی بر میان بر بند سیف

خارجی را کش که نبود هیچ حیف