خاک من روزی که می گردد خراب

دست از گفت و شنید افشانده ام

چون دگر می بایدم رفتن بخواب

می دهم حرفی برون از اضطراب

بر سر خاکم بخوانند این کتاب

زاهد و مفتی که راه ما نجست

در درونشان نور ایمان بودسست