میکشم من باده صافی در جهان

ور به سر گین باشد او بدخو شود

روتو از آلودگیها دست شو

تا شوی صافی چو باده در سبو

تا شوم منصوروار از خود نهان

می خورم باده ولی از دست دوست

زانکه ذوق مستیم از دست اوست