وان صفا باشد ز شاه اولیاء

می خورم باده ولی از دست دوست

زانکه ذوق مستیم از دست اوست

میخورم باده زجام باصفا

میخورم باده ز دست پیر خود

تو خوری زقوم دست میر خود

هرکه راهی می رود بی راهبر