کارگاه او چه دانی ای پسر

مست گرد و عشق او نیکو بورز

چوب رز می از کسی آورده است

کو بخود پیچیده مستی کرده است

صدهزاران دور دارد چون قمر

او بدوری صد هزاران سیر کرد

بعد از آن عطار را در دیر کرد