کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 38

در ته تابوت او خوش خفته بود

شاعرعطار

اثرحکایت در تمثیل حال نادانان، که بخود گمان دانائی برند، و از حقیقت حال دانایان بیخبرند و طریقه دانایان از نادان شمرند

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

35
بعد از آن دیدند جمعی را براه
#
36
می دویدندی به گورستان شاه
#
37
نوکر سلطان ز عالم رفته بود
#
38
در ته تابوت او خوش خفته بود
انتخاب‌شده
39
این جماعت همره تابوت او
#
40
جمله می رفتند خوش تکبیر گو
#
41
گفت با او آن حکیم راه بین
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 38 از «حکایت در تمثیل حال نادانان، که بخود گمان دانائی برند، و از حقیقت حال دانایان بیخبرند و طریقه دانایان از نادان شمرند» است.